Norsk Ordliste

Av
Lars Eskeland
Avprent av sette utgåva som kom i 1921

Utgjeve av Norrønalaget Bragr i Bergen i 1997 (ISBN 82-91639-01-9).
Netutgåva i januar 2006 ved Lars-Toralf Storstrand og Olav Torheim.
Netportalen sambandet.no ||| Tidskriftet Målmannen


A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Æ Ø Å

vad eit, = vadstad, ein
vada (e, o, a)
vadbein eit
vadmund eit (for fisken)
vadmål eit; el. vadmel, våmmål, vømmøl, krympa ullty.
vadra seg burt
vadsekk ein
vadslòk eit
vaffel ein, fl. vaflar. -jarn, -kake
vag ein. -s-botn
vaga  
vagg ein. a
vaging ei
vagla  
vagn spekkhoggar, staurkval
Vagnen (stjernebilete)
vak (t)
vakande (i eitt -)
vakanse ein
vaken vakna
vaks el. voks, eit. ~ljos
vaksen  
vaksinasjon ein
vaksinera (a el. te)
vakt ei. ' a
vaktel ein, fl. vaktlar
val ein (vik med grunt vatn)
val eit (stortings-)
valbjørk ei
valbolk ein
vald eit. -s-ferd, -mann, -verk
valda el volda (er, e)
valdris ein (frå Valdres)
valen  
Valhall  
valkyrje ei
vallak ein: gìlda hingst
valleslett ei: regn og snø, snøslaps
valmann ein
valmue ein
valmøte eit
valnòt ei
vals ein
Valsøyfjord på Møre
valuta ein
van (t). vane, ein
van- makt~s, ~trivnad
vanad ein: skade
vand -a
vandar -veg, -veg(e)s:
vande ein
vandhøv  
vandleg nøgje
vandra . vandring, ei
vandsam  
vandt vanskeleg
vane ein. -drikkar
vanfør  
vang ein
vange ein: kinn
vanhjelpen å ikkje vera i stand til å gjera sjølv den enklaste ting
vanilje ein
vankunne ei
vanleg  
vanlukke ei
vanmæta (er, te)
vanrøkt ei
vanseda som ikkje syner god folkeskikk; uskikkeleg
vanskapa (er, te)
vanskapning ein
vanske ein
vanskeleg Ikkje lett
vanskipnad ein
vanskøyta (er, te)
vanstell eit
vanta  
vantakk ei
vantrivast (i, el, i)
vantru ei
vantukt ei. -a
vanvare ein
vanvares  
vanvyrda (er, e)
vanvyrdnad ein
Vanylven på Møre
vanæra (er, de)
var (t)
var eit (pute-)
vara : vakta
vara (er, de)
vara- ~formann, ~lykel, ~mann, ~styre, ~vott
Varaldsøy i Hordaland
varast  
varda (a, )
varde ein
vardyvle el. vardøger, eit: fvlgje~ånd
vare ei
vare ein: taka - på, ha til
varetekt ei
varg ein. -skinn. . eit, -unge, ein
variasjon ein
varig = varug
varleg Forsiktig
varlæte eit
varlåten  
varme ein
varmebelte på jordi: ekvator
varmegrad ein
varmeleidning ein
varna = verna
varnad ein
varsam (t)
varsel eit
varskua el. varsku (r, dde)
varsla  
Vartdal på Møre
varug el. varig
varulv ein
varveitsla  
vas eit. -a
vasall ein
vase ein
vaselin ein
vaslast verta vassfull
vaslen full av fjas og påfund
Vass- av vatn. vass~drag, ~drope, ~ferd, ~sele, ~sott, ~trøm, ~velling, ~graut, o.m.fl.
vassa  
vassarv ein (ugras-)
vassfull  
vaterpass eitein vater
vaterstag eit
vatn eit. -a
vatt eit
vattersott ei: -sjukdom
vaver eit. vavra
ved veggen
ved ein --skia, --skjol
vedd eit. -a: våga
veddemål eit
veder- Fara, ~lag, ~leggja
vedgå medgje, erkjenne, tilstå
vedheng eit
vedkjømeleg  
vedtak eit
vedtekt ei
vedunder Eit, -leg
vedvendel ein
Vefsn i Nordland
veft ein
veg ein, fl. -ar el. -er
vega (e, o. e)
vegetasjon ein
vegg ein, fl. vegger
vegge-lus ei. -mot
vegn ei: fiskebunad
vegner på mine vegner
Vegårdshei på Aust~Agder
veida (er, de): fanga
veide-hår vèrhår; -skog;
veidn ei: fengd
veie eit: stert
veifta  
veigjerd ei
veik (t). -leg
veik ein, fl. veiker. Lampe
veile ei: lyte
veit veite, ei veita (er, te)
veitsle ei
veivla  
vek eit (i -slått) el. vik
veke vìke, ei
vekk = burt, som er betre
vekkja (er, te). blod-
vekkja (vekkjer, vekte, vekt, el. vakte, vakt)
Vekkjing Ei: kristeleg møteserie,
veksa (e, o, a)
veksel ein, fl. vekslar
veksla pengar
vekt ei. vektug: tung
vel godt og –
velde eit. ein-.
veldor fl. : reidskapar
veldug  
velende eit: svelg
velfar eit
velferd ei
velin (-papir), fint, pergamentliknande papir
velja (vel, valde, valt)
velkome ei. Velkomehelsing, ei. velkomen
vell ein, fl. -er
vella (e, a. o): strøyma
velling ein: supe, ei
vellærd  
velseda  
velsemd ei
velsigna  
velsigning ei
velsk frå Valland
velstand eit (ein). -s-folk
velstelt Rein, velkledd, stilfull
velta (e, a, o). Han valt, velta (er, e) stein
velvære eit
ven (t)
vend ei venda (er. e)
vendane (folket)
vende ei
veng ein (fl. venger)
vengbåt ein: hydrofoil
vengje ei
venja (ven, vande, vant)
venleg  
venn sjå ven, ein
venskap ein
vensæl (t)
venta  
venteleg  
ventilasjon ein
vér ein. -lamb
vér Eit, -a
ver- i verbror o.
vera (er, var, vore)
veranda ein
verbror ein
verd (t)
verd ein (natt-)
verd eit. -setja,
verd el. heile verdi
Verdal i Nord-Trøndelag
verdauke ein
verde eit (ku-, jord-)
verdig Heiderleg, stilfull
verdotter ei
verdsleg  
vere ein (i hudi på kyr)
verfar ein
verft eit, el. verv, ein
verja (vèr, varde, vart)
verje ei
verk ein. -broten, -finger
verk Eit, a
verkeleg  
verken eit. -s-kjole
verkja (er. te)
verknad ein. verkning, ei
verksam  
verksemd ei
verkstad ein
verma (er, de)
verme ein
vermor ei
vern ei el. eit. -a
veronika ein
verpa (e, a, o)
verre verst
vers eit
versjon ein
versna verta verre
Versyster ei
vert ein
verta (e, a, o)
vertshus eit
vertskap eit
verv ein, el. verft, eit
veråtte ei
vesal (vesalt). -dom.
veske ei (hand-)
Vesle gjenta
vest ein
vesta sjå vestan
Vest-Agder fylke
vestan- ~drått, ~til, ~vér
Vesterland (og Austerlandi)
Vestfold fylke
vestibyle ein
Vest-India Nemning for ulike øyar kring i Karibhavet
vestlending ein (frå Vestlandet)
vestre  
vete ein (varde)
veteran ein
vetrast = vintrast
vetrung ein: årsg. hest, ukse
vett sjå vit, eit
vette eit. vondt
vetter ein, el. vinter
vetter vetrar
vettug vitug
vev ein , -er
veva (e, o, . o)
vevgogn ei
vevnad ein
Veøy (Møre)
viadukt ein
vibrasjon ein
vid (t). -gjeten, -mynt, -ræsen
vida = vidka
vida fara ~
vidje ei
vidka  
vidna : verta vidare
vidt umkring
vidvang ein (koma på vidåtte, ei)
vier ein (busk)
vigja (er, de)
vignett ein
Vigra på Møre
vigsla  
vigsle ei
vik ei, fl. -ar
vik eit (av-, til-)
vika (i. ei, i )
vike ei
viking ein. -skip
vikja (er, te) øyken
vikla foten
Vikna (Nord-Trøndelag)
viktig (-ug)
vilder éin (koma på vildra . -st
Vildring ein
vilja (vil, vilde, hev vilja)
vilje ein
viljug (t)
vilkår eit
vill (vilt). -skap, ein
villa (er, villte, villt)
villarkorn eit
ville ei
vill-eple eit
villfaren villfarande
villing ein (galning)
villmannsferd ei
villmannsleg adj.
villskap ein
villske ei
vilt av vill; dyr som ein driv jakt el. fangst på
vilt eit
vima tulla
vimpel ein, -fl. vimplar
vimra  
vims ein. -a. vimsen. Vimsut
vind (t): skeiv. -øygd
vind ein. vindal
vinda (vind, vatt, vande)
vindauga eit, fl. -augo
vinde ei
vind-egg eit
vindel ein, fl. vindlar
vindskei ei
vind-øygd skjegl
vingel eit. vingla
vinkel ein. fl. vinklar
vinn el (- på)
vinna (i. a, u)
vinne ei = onn
vinneleg = vinnande
vinster ei, fl. vinstrar (hjå jortedyri)
vinstre handretning, hjartesida
vinter ein. fl. vintrar, ei.
vintra . -st el. vetra, -st
vipe ei (fugl)
vippa  
vippe ei
vir ein (stå1-)
virak ein
virra  
virvar eit
vis (t). -leg
vis ei
visa (er, te)
visar ein (klokke-)
visdom ein. -s-ord:
vise ei
vise ein (korn-)
visen (i, e, ne)
visir eit
visitas ein
visitasjon ein
visitera (a el. te)
visitt ein. -kort
visjon ein
viskelér eit
visleg  
visna  
vispa  
viss (Visst)
visse ei
visseleg visshendt
vissmun ein: visse
Visst av viss og vita
visst ein: spel i kort
visste av vita
vist av vis og visa
Vist ei (heim-). Vister etter bjørnen
viste av visa
visvas eit
vit eit. sam-, u-, van-
vita (veit, visste, visst)
vitende eit: med mitt
vitja  
vitna  
vitne eit
vitnemål eit
vitneprov eit
vitnesburd ein, el. vitnesbyrd, vitnemål, eit
vitrast : få vit
vits ein
vitskap ein. -s-mann
vitta = veifta
vittig  
vitug (t)
viviseksjon ein
vodve ein: muskel
vogga  
vogge ei
vogn ei
vokal ein. -samhøve
vóke ei: vaking, and
voks el. vaks, eit
vokster ein, fl. vokstrar. -lære, -riket, -von
Volda på Møre
volda (er, e) el. valda
Voll på Møre
voll ein. -høy
volontør ein
volum eit
Voluspå Volva sin spådom, norrønt litt. Verk
volve ei
vomb ei (fl. vember) el. vom (fl. vemmer)
von ei. -brot, -broten, -full
vond (t). -skap
Vondemannen umskriving av fa’n, djevelen
vonding ein
vondla høy
von-draga (e, o, e)
vondske ei vondsken
vondsleg vond og lei; ilsk, morsk, vondskapsfull
vondul ein, fl. vondlar
vonlaus som ikkje eig von
vor ein: bryggje. -stein
vord ein (tun-, gard-)
voren (sein-, stor-, so-)
Vorma (elvi)
vorpen av verpa
Voss Kommune i indre Hordaland
voss ein (fl. vesser), vossing, ein
vott ein
vrak eit (av skip)
vrang = rang
vreid -ast (est, dest)
vrida (i, ei, i) (vri, vrir)
vridal vriden
vridar ein
vrikka  
vringla  
vulgær av lat. vulgaris: folkeleg
vulkan ein
vunden av vinda
vunnen av vinna
vyrd -eleg, -laus, -sam, -skap
vyrda (er, e)
vyrdeleg som er heider verd
vyrding ei
vyrdlaus som ikkje er heider verd, den som opptrer v. -t
vyrdnad ein
vyrdsla  
vyrdsle ei
vyrk (t)
vyrke ei (helg og vyrkedag, ein)
vyrke eit
væda (er, de): klæda
væde eit (klæde)
væg (att-, fram-)
vægja (er, de): gjeva etter
vækje ei: gjente
væla (er, te): leggja i væle, ein (haug)
væmen som byd imot; ekkel, ufyseleg; avskyeleg
væpna  
væpnar ein
vær (værug). glad~, blid
vær eit (fiske- dyne-)
være eit (sam-, til-)
væring ein (i Miklagard)
væring ein (ran-, salt-)
værug værig = bidig
væsa (er, te): vasa
væske ei (væte)
væta (er, te)
væte ei
vøda (er, de) seg (med klæde og skor)
vøla (er, te)
vøle ei
vøling ei
vønast (est-, test) : vona
vønen kravsam.
vørter eit. -øl
(r, dde): ottast
våbøn ei: forbanning
våde ein: fåre. -dråp, -eld, -rop, -skot
vådeleg fårleg, den som valdar skade
våe ein: våghals
våg ei: handspik
våg eit: vågestvkke
vågal uredd, dumdristig
vågan eit: vågespel
vågeleg fårleg, det som fylgjer vågnad med
vågmor ei (i svull)
vågnad ein
vågsam vågal, ein som set livet på spel
vågvær -ing, ein (frå Vågå)
Vågå i Gudbrandsdalen
våhøv (t): uviss
våk (t): veik
våk ei (i isen)
våk ein
vål ein
vål Ein, eit: brote
våla : skrika
våleg fårleg
vånd ein: jordrotte
våpen eit. -før, -kvild
vår (t)
vår Ein, -ast (ast)
vårbløyte ei
vårbær ku som skal kalva om våren, haustbær
vårbær kyr
vårfrumess (25. mars)
vårgidn ei: sågidn
vårgjæle Ei, freknor
Vårherre umskriving av Gud, Herren
vårhæse ei: vårterre
vårkjenning ei
vårknipe ei våronn, ei
vårna : tulla,
vårvinne ei: våronn
vås eit: stridt strev, -klæde
våsa : ynka
våt (t). -sam
våtna  
våtsumar ein
våtta : ansa