Norsk Ordliste

Av
Lars Eskeland
Avprent av sette utgåva som kom i 1921

Utgjeve av Norrønalaget Bragr i Bergen i 1997 (ISBN 82-91639-01-9).
Netutgåva i januar 2006 ved Lars-Toralf Storstrand og Olav Torheim.
Netportalen sambandet.no ||| Tidskriftet Målmannen


A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z Æ Ø Å

ubba . ubben
ubeden  
ubergeleg  
ubjåleg usømeleg
ubyde eit: ugagn
ubøygjeleg  
udygd ei
udømeleg  
udøyelegdom -skap; ein
udåd ein el. ei
uekte  
uer ein. el. auger
ufjelg (t)
uforfærd  
uforgjengeleg  
uforsvarleg Uforsiktig
ufred ein. -s-lysing, ei
ufriske eit: udyr
ufs ei. ufsedrope, ein
ufullkomen ein
ufullnøgd  
ufygle eit: udyr
ufyse ei. ufyseleg
uføre ei: vanmakt
uføre eit
ugagnskråke ei
ugge ein. uggut
ugild -skap, ein
ugjerd ei
ugjæv  
ugle ei, el. ule
uhandsleg  
uheppe ei
uhorveleg  
uhygge eit
ukjure ei
ukse ein
ukunnig Vankunning, ulærd
ul (t) mat
ulagnad ein
ule ei (katt-)
ulempe ei
ulende eit
uleånd gælisk: bean sidhe, mytisk folkeferd (banshee)
ulikende eit
ulivnad ein
ulivssår eit
ulkeleg ufjelg
ull ei
ullan eit (ullty)
ulla-røyve eit
ullast  
Ullevål Bydel i Oslo
ulna . ulnesmak, ein
Ulòt eit (= uluna)
ulukke ei, el. ulykke
ulune ei
Ulv ein
ulydnad ein
uløyves  
u-låt ein
um  
um hender (med barn)
umage ein: barn; stakkar
umaka seg
umbod eit
umbodsmann ein
umbot ei
Umbria  
umegd ei: barndom, van
umenneske eit
umettande  
umfar eit
umferd ei
umfram -t: ekstraordinært, utanum det vanlege, attpå, dessutan; framifrå, utifrå
umgjenge Eit; -leg
uminneleg  
umkostnad ein
umkring  
umkumpla  
umkverves  
umlag  
umme  
umråda (er, de)
umsenn senn
umsider  
umskifte eit
umsnunad ein
umsut ei
umtale ein
umtykt  
umveges umvegs
umvend -ing, ei, ofte nytta i religiøs samanhang
umyndig  
umælande som ikkje kann tala menneskespråk, oftast brukt um dyr
una (er, te): trivast
undan [unda]
undantak eit
under og yver
under eit
underbarn eit
underburd ein
underfull  
undergjerning ei
underleg  
underst  
undersått ein
undervass- ein: sjå kavbåt
underverk eit
undra (la). -st
undring ei
une ein: hugnad
uneleg  
unemnd unemneleg
ung (t). -lyd, -menne, -møy
ungar ein (frå Ungarn)
ungdom ein. -s-alder, -lag
ungdomleg  
unge fl. -ar, -ane; born
unge ein
unglyd ein
uniform ei
union ein. -s-flagg, eit
univers eit
universitet eit
unna (er, unnte)
unnt av unna
unogge nok
unote ein
unse ein
unt av una
unæming einnæming
unøydes = unogge
upp og ned. uppe
uppatt -dåp, -kveikjing, -tak, -yngjing
uppdaga . ei uppdaging
uppdøl ein (frå Uppdal), fl. -døler
uppeggjing ei
uppeide uppal, eit
uppetter  
uppfinning ei
uppgløding ei
upphaldsvér eit
upphav eit. upphavleg
uppheide eit
uppi lidi
uppkome ei
upplengje ei
upplyse eit
uppmoding ei
upprådd  
uppset(t) eit
uppsett av setja upp
uppskoke ei
uppsong ein
upptemjing ei
uppøsing ei
uppå fjellet
ur eit (lumme-)
urd ei. -lendt
urein (t). -ske, ei. -skap, ein
urett ein
urid ei, el. uri
urin ein
urmakar ein
urne ei
urt ei
urudd  
urven  
uryddig  
uråd ei. -leg
usann -ing, ei
usegjeleg  
uskynande uskynleg
uspekt ei: stygg ferd
usse ein: ei -leg
usturteleg  
usvip ein. -leg
Usæl -e, ei
usømd ei
ut og inn
utakksam  
utan  
utanbóks  
utanbords  
utanfor  
utange ein
utanhyses  
utanpå -klæ, -kristen, -lærdom
utanriks- minister, ein; departement, eit
utanskjers i ope hav, i rom sjø, som gjeld oljebusiness
utantil  
utanum  
utanåt  
utar og ~st
utasa  
utatt utatter
utav = av
utburd ein: attergangar
ute -arbeid, -gangssau, -vere, ei
utekk -eleg
uteljande  
utenkjande utenkjeleg
utett  
utetter vegen
utev ein: vond lukt
utfall eit. -s-os, -vinkel
utfor ~døri
utfylling ei
utfyre (detta -)
utidig  
utifrå  
utimeskap Ein: styggedom
utjon eit: styggeting
utlegg eit
utlending ein
Utlæg  
utmark ei
utmed havet
utnemne eit
utoen ufjelg el. uvaska
utor  
utreidsle ei
utrivnad ein
utror ein
utsal eit (-s-pris)
utspjåka  
utstelling ei (-s-nemnd)
utsyn eit el. ei
utsynning ein
utukt ei. -ig
utum garden
utumgards  
uturvande  
utval eit
utvandrar ein. utvandring. ei
utvegje ei: ufjelgt menneske
utvendes  
utvertes el. utvortes
utyrst  
utyver  
ut-øy ei
u-tått ein
uvane ein
uveges adv.
uvegs adv.
uven ein. -skap, ein
uvér eit. -s-rid, ei
uvette eit: vond ånd
uviljande  
uvinneleg  
uvisleg  
uviss -e, ei
uvit Eit; -a
uvled ein = handled
uvoren  
uvyrde ei
uvyrden adj.
uvægjen ubøygjeleg
uvæne ei: villmark
uvær (t): misnøgd, uroleg
uøygjeleg or syne